Planeta Wenus „C” / The planet Venus „C”

Dzisiaj niebo rozpogodziło się na tyle, że mogłem zarejestrować kolejną fazę Wenus. Kiedy patrzymy przez okular teleskopu na planetę Wenus, to naszym oczom ukazuje się w postaci litery C 🙂

Kolejna faza planety Wenus – 12 marca 2017 roku.

 

Planety Wenus (Barlow 2x) – 12 marca 2017 roku.

 

Poniżej mozaika pokazująca jak zmienia się rozmiar kątowy planety i jej faza w czasie.

Zmiana rozmiaru kątowego planety i jej fazy w czasie.

 

Teleskop: SW MAK90, Barlow 2x,

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 1000, 2000 klatek,

Program: SharpCap, AutoStakkert!2, Corel PaintShop Pro

Księżyc i Wenus / Moon and Venus

Wczoraj nadarzyła się okazja, aby sfotografować Księżyc i Wenus. Mały MAK (SW MAK 90) spisał się znowu bardzo dobrze 🙂

Zdjęcie poniżej prezentuje Księżyc, tarcza naszego naturalnego satelity oświetlona jest w 30%. Fotografie powstała w wyniku połączenia 7 oddzielnych zdjęć (mozaika) – aby zobaczyć obraz w pełnym rozmiarze, trzeba dwa razy kliknąć na zdjęcie.

Księżyc 30% oświetlenia tarczy – mozaika z 7 zdjęć.

 

Natomiast planeta Wenus coraz szybciej nam chudnie, ale też rośnie jej rozmiar kątowy („wielkość” planety w okularze teleskopu).

Wenus – teleskop SW MAK 90, 3 marca 2017 roku.

 

Planeta Wenus (Barlow 2x) – 3 marca 2017 roku.

 

Teleskop: SW MAK90, Barlow 2x,

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 2000 klatek z tego 55%,

Program: SharpCap, AutoStakkert!2, Ms ICE, Corel PaintShop Pro

Pierwsze światło SW MAK 90 / First Light SW MAK 90

Dzisiaj pomiędzy chmurami (ciężkie warunki) udało mi się przetestować mój nowy mobilny nabytek SW MAK90. Jak już w poprzednim wpisie wspomniałem, niektórzy określają go jako „zabawkę” – po dzisiejszej sesji uważam, że niesłusznie 😉 Myślę, że bardzo fajnie wyszła planeta Wenus jak na takie maleństwo. MAK 90 na razie ma tylko gwint 1/4 cala, dlatego został zamontowany na Newtonie 150/750 – „na barana”.

MAK90 zamontowany na Newtonie 150/750.

 

Planeta Wenus, pierwsze światło z MAKa 90.

Planeta Wenus (Barlow 2x), pierwsze światło z MAKa 90 – 24 lutego 2017 roku.

Malutki maczek w akcji, a Wenus coraz cieńsza.

Wenus – 27 lutego 2017 roku.

 

Teleskop: SW MAK90, Barlow 2x,

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 1000 klatek,

Program: SharpCap, AutoStakkert!2, Corel PaintShop Pro

 

Kolejny dzień z Wenus / Another Day of Venus

Dzisiaj drugi dzień z ładną pogodą – chyba idzie wiosna 🙂 Kolejne ujęcie planety Wenus.

MAK 127

Planeta Wenus – 15 lutego 2017 roku.

 

MAK 127 + Barlow 2x

Planeta Wenus – 15 lutego 2017 roku.

 

MAK 127 + Barlow 3x

Planeta Wenus – 15 lutego 2017 roku.

 

Filmik, który powstał podczas nagrywania avików.

 

Teleskop: SW MAK127, Barlow 2x, Barlow 3x

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 2000 klatek,

Program: SharpCap, AutoStakkert!2, Corel PaintShop Pro

Wenus w zimowej odsłonie / Venus in winter

Dzisiaj udało mi się zmobilizować i wyjść z teleskopami na zimne i wietrzne powietrze 🙂 Na niebie obecnie króluje Wenus, niesamowicie jasno świeci (światłem odbitym) nad południowym horyzontem. Obecnie występuje najlepszy okres do obserwacji tej planety (rośnie jej rozmiar kątowy), dlatego pod koniec miesiąca, będzie można się pokusić o obserwację Wenus przez zwykłą lornetkę.

 

Wenus z teleskopu Newton 150/750, Barlow 2x – 12 lutego 2017 roku.

 

 

Wenus z teleskopu Newton 150/750, Barlow 2x, Drizzle 3x – 12 lutego 2017 roku.

 

 

Wenus z teleskopu MAK 127, Barlow 3x – 12 lutego 2017 roku.

 

 

Teleskop: SW MAK127, SW Newton 150/750, Barlow x3, x2

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 2000 klatek,

Program: SharpCap, AutoStakkert!2, Corel PaintShop Pro

 

 

 

Koniunkcja Księżyca i Wenus / The Moon and Venus in conjunction

Pierwszy stycznia i już pierwsze zdjęcie (czyt. ładna pogoda) – nieźle się rok zaczyna 😉 W dniu dzisiejszym udało mi się wykorzystać małe okno pogodowe i zarejestrować koniunkcję (spotkanie) Księżyca i Wenus. Na zdjęciu udało się także uchwycić tzw. światło popielate, ponieważ tylko 12% powierzchni Księżyca jest oświetlone przez Słońce.

Koniunkcja Księżyca i Wenus – 1 stycznia 2017 roku.

 

 

Kamera: Nikon D90

Obiektyw: AF-S Nikkor 18-105mm 3.5-5.6G ED

Ekspozycja: ISO400, f/5,6; 1x2s

Program: Corel PaintShop Pro

Planeta Wenus / The planet Venus

Na koniec roku pogoda dopisała, udało mi się zarejestrować białą, jasną „gwiazdę” – planetę Wenus. Niestety bez zastosowania specjalnych filtrów do kamery, nie wydobędziemy szczegółów chmur jakie otaczają Wenus. Dodatkowo pierwszy raz zdecydowałem się zarejestrować planetę, kiedy było jeszcze jasno na niebie – dzięki temu atmosfera wydaje się być stabilniejsza podczas nagrywania. Początkowo miałem kłopot z odnalezieniem planety, ale sprawę ułatwiła lornetka + aplikacja w telefonie 🙂

Planeta Wenus (Barlow 1,5x) z 30 grudnia 2016 roku.

 

Planeta Wenus (Barlow 3x) z 30 grudnia 2016 roku.

 

Teleskop: SW MAK127, Barlow x3

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 2000 klatek,

Program: SharpCap, AutoStakkert!2, Corel PaintShop Pro

Planeta Wenus

Przy okazji oglądania koniunkcji planet zrobiłem lustrzanką fotografię Wenus. Planetę tą pokrywają gęste chmury kwasu siarkowego (bardzo dobrze odbijające światło), z tego powodu nie możemy zobaczyć szczegółów na jej powierzchni.

Wenus 11 października 2015 roku.

Wenus 11 października 2015 roku.

Po raz pierwszy udało mi się  zaobserwować Merkurego – w teleskopie był widoczny jako miniaturka Wenus. Merkury jest pierwszą planetą od Słońca – utrudnia to jego obserwacje, ponieważ pojawia się bardzo nisko nad horyzontem, krótko przed wschodem lub zachodem Słońca.

Planety Merkury i Wenus mają fazy podobne do naszego naturalnego satelity – Księżyca.

 

Teleskop: SW MAK 127

Montaż: SW EQ-5

Aparat: Nikon D90

Ekspozycja: ISO200 14x 1/250s

Program: PIPP, RegiStax, Corel PaintShop Pro

Wenus

Wenus nazywana jest także „Jutrzenką” – Gwiazdą Poranną lub Gwiazdą Wieczorną. Obecnie Wenus możemy obserwować już krótko po zachodzie Słońca (kierunek zachód) – widoczna jest jako „bardzo jasna biała gwiazda”. Kiedy obserwujemy Wenus przez teleskop widzimy, że przechodzi ona kolejne fazy (zdjęcie), podobnie jak nasz Księżyc – związane jest to z tym, że orbita Wenus znajduje się bliżej Słońca niż orbita naszej planety.

 

Planeta Wenus

Teleskop: SW MAK 127, barlow Delta Optical-GSO 3X ED

Montaż: SW EQ-5

Filtr: UV/IR

Kamera: LifeCam

Program: PIPP, RegiStax, Gimp