Copernicus crater

Zawsze lubię wracać do obserwacji krateru Kopernik, tak też było podczas wczorajszej mroźnej nocy 🙂 Na zdjęciu oprócz w/w krateru udało mi się uchwycić piękny łańcuch górski Montes Apenninus.

 

Jest to jeden z najefektowniejszych kraterów na Księżycu, widoczny w pobliżu środka obserwowanej z Ziemi jego tarczy na północnym brzegu Morza Chmur (Mare Nubium). Wał krateru ma szerokość około 22 kilometrów, wysokość zewnętrzna 1010 metrów, wewnętrzną zaś – 3350 metrów. Średnica dna krateru wynosi około 46 km. Zewnętrzne zbocza wału krateru nachylone są łagodnie. Wybiegają z nich pasma górskie, wśród których widać kraterki, znajdujące się w ogromnych ilościach wokół krateru. Wewnętrzne zbocza wału ukształtowane są tarasowo, przy czym tarasy oddzielone są od siebie wąwozami. Nachylenie zboczy wewnętrznych wynosi od 8,5° do 27°. Na wale krateru znajdują się 23 małe kraterki. Góra centralna krateru ma siedem wyróżniających się wierzchołków, z których najwyższy ma wysokość 730 m. Krater podczas pełni jest tak jasny, że może być zauważony nieuzbrojonym okiem. Jest otoczony długimi, jasnymi smugami.

Zobacz Wikipedia, Kopernik (krater księżycowy), https://pl.wikipedia.org/wiki/Kopernik_(krater_ksi%C4%99%C5%BCycowy))  (dostęp lis. 10, 2016, 14:14 GMT).

Copernicus crater

Copernicus crater

Krater Kopernik - 9 listopada 2016 roku.

Krater Kopernik – 9 listopada 2016 roku (kliknij, aby powiększyć).

 

Obrabiając powyższe zdjęcie znalazłem moją fotografię przedstawiające krater Kopernika sprzed 2,5 roku. Jak widać zdjęcie jest „trochę” gorszej jakości – widać, że jest duży progres, choć jeszcze dużo nauki przede mną. Godziny spędzone na forach astronomicznych i czytanie wpisów na temat obróbki zdjęć nie poszły na marne 😉

 

Krater Kopernika - 10 marca 2014 roku

Krater Kopernika – 10 marca 2014 roku

 

Teleskop/Imaging telescope: SW MAK127,

Montaż/Mount: SW EQ-5

Kamera/Imaging camera: ZWO ASI 224 MC

Akcesoria/Accessory: Filtr UV/IR – Cut Baader Planetarium

Ekspozycja/Exposure: 1000 klatek

Program/Software: SharpCap, AutoStakkert!2, Corel PaintShop, ImPPG

Srebrny Glob – mozaika z 24 zdjęć

Przez prawie 1,5 miesiąca niebo było zasłane chmurami 🙁 W dniu wczorajszym nastał przymrozek i na kilka godzin pojawił się na niebie Księżyc. Oczywiście trzeba było wykorzystać taką okazję i spróbować uwiecznić nasz piękny „Srebrny Glob”. Na dworze było zimno, ale był tego plus – spokojna atmosfera. Fotografia powstała, że złożenia 24 mniejszych zdjęć – aby powiększyć obraz należy kliknąć na Księżyc dwa razy.

Księżyc - mozaika złożona z 24 zdjęć. 9 listopada 2016 roku.

Srebrny Glob – mozaika złożona z 24 zdjęć. 9 listopada 2016 roku.

 

 

 

Teleskop/Imaging telescope: SW MAK127,

Montaż/Mount: SW EQ-5

Kamera/Imaging camera: ZWO ASI 224 MC

Akcesoria/Accessory: Filtr UV/IR – Cut Baader Planetarium

Ekspozycja/Exposure: 1000 klatek x 24

Program/Software: SharpCap, AutoStakkert!2, Ms ICE, Corel PaintShop

 

Księżyc i ASI 224 / Moon and ASI 224

Księżyc / Moon

Wczorajsze wypatrywanie zorzy polarnej spełzło na niczym, dlatego postanowiłem wykorzystać bezchmurną pogodę i zrobić zdjęcie naszego naturalnego satelity. Zdjęcie Księżyca tworzy mozaika złożona z 22 mniejszych fotografii.

Księżyc - mozaika złożona z 22 zdjęć. 13 października 2016 roku.

Księżyc – mozaika złożona z 22 zdjęć. 13 października 2016 roku.

 

 

Teleskop/Imaging telescope: SW MAK127,

Montaż/Mount: SW EQ-5

Kamera/Imaging camera: ZWO ASI 224 MC

Akcesoria/Accessory: Filtr UV/IR – Cut Baader Planetarium

Ekspozycja/Exposure: 1000 klatek x 22

Program/Software: SharpCap, AutoStakkert!2, Ms ICE, Corel PaintShop

 

Od Merkurego do Neptuna / From Mercury to Neptune

Zawsze miałem marzenie, aby zarejestrować wszystkie planety występujące w naszym Układzie Słonecznym. W listopadzie ubiegłego roku postanowiłem wprowadzić plan w życie 🙂 Na pierwszy ogień poszła planeta Wenus, która było nisko położona nad horyzontem – na planetach wewnętrznych możemy zaobserwować fazy podobnych do tych jakie występują na Księżycu.

Najtrudniejszą do zarejestrowania planetą był Merkury. Nie dość, że zawsze pojawia się bardzo nisko nad horyzontem, to dodatkowo występuje bardzo blisko Słońca. Do zrobienia zdjęć ostatnich 2 planet użyłem kamery ASI 224 MC (dopiero uczę się obsługi), ponieważ web kamera Ms LifeCam Cinema  nie była w stanie zarejestrować tak słabych obiektów.

Planety, które udało mi się zarejestrować w latach 2015-2016.

Planety, które udało mi się zarejestrować w latach 2015-2016.

Robiąc powyższe zdjęcia planet, chciałem pokazać, że nie trzeba mieć super sprzętu (duża średnica teleskopu, nowoczesna kamera), żeby w „miarę” zarejestrować planety naszego Układu Słonecznego. Oprócz sprzętu optycznego, dużo zależy od umiejętności obróbki uzyskanego materiału – ja jestem obecnie na średnim poziomie (ciągle się uczę 🙂 ).

W przyszłości będę chciał aktualizować mozaikę – jeżeli uda mi się zrobić lepsze zdjęcia planet 🙂

 


Pierwsze 5 planet wykonane web kamerką Ms LifeCam Cinema, pozostałe dwie ASI 224MC.

SW MAK 127- Merkury, Wenus, Mars, Jowisz, Saturn, Neptun

SW 150/750 DualSpeed – Uran,

Pierwsza kwadra Księżyca / First quarter Moon

Pierwsza kwadra Księżyca

Wczoraj mieliśmy pierwszą kwadrę Księżyca (Ziemia, Księżyc i Słońce tworzą ze sobą kąt prosty), nasz naturalny satelita powoli zbliża się do pełni. Nie mogłem przegapić okazji, musiałem przetestować nową kamerę planetarną ASI 224 MC. Poniższe zdjęcie powstało ze złożenia 10 mniejszych zdjęć, aby zobaczyć Księżyc w pełnej rozdzielczości i powiększeniu wejdź tutaj i kliknij na fotografię. W górnej części Księżyca z cienia wyłaniają się Alpy z Mons Blanc, a pod nimi pięknie widoczny łańcuch górski Apenin.

Pierwszy Księżyc z kamerki ZWO ASI 224 mc - mozaika z 10 zdjęć.

Pierwszy Księżyc z kamerki ZWO ASI 224 mc – mozaika z 10 zdjęć.

 

Teleskop: SW MAK127,

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 1000 klatek x 10

Program: SharpCap, RegiStax, Corel PaintShop

 

Planeta Uran / Planet Uranus

W dniu wczorajszym udało mi się zarejestrować nową kamerką Urana. Jest to gazowy olbrzym, którego średnia odległość od Słońca to 2 870 972 220 km. Na zdjęciu udało się zarejestrować charakterystyczny kolor tej planety.

 

Planeta Uran - 8 września 2016 roku.

Planeta Uran – 8 września 2016 roku.

 

Teleskop: SW 150/750 Dual Speed, Barlow x3

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 2000 klatek

Program: SharpCap, AutoStakkert!2, RegiStax, Corel PaintShop