Księżyc i Jowisz / Moon and Jupiter

W dniu wczorajszym trafiłem przez krótką chwilę na dobry seeing, czego przykładem są poniższe ostre zdjęcia Księżyca.  Niestety 5 minut później powietrze wróciło do “normy” i do końca sesji astrofotograficznej obrazy pływały w okularze teleskopu 🙁

 

Krater Herkules i Atlas

 

Krater Piccolomini – wzniesienie w centrum krateru ma wysokość około 2000m

 

 

 

Okolice krateru Janssen

 

Morze Nektaru (łac. Mare Nectaris)

 

 

Wpływ atmosfery (seeing) na jakość otrzymywanych zdjęć – zdjęcia przed obróbką.

 

Jowisz – kiepski seeing 🙂

 

Teleskop: SW MAK 180

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: Księżyc – 30% z 1000 klatek, Jowisz – 30% z 2000 klatek,

Program: SharpCap, AutoStakkert, RegiStax 6, ImPPG, PaintShop Pro

 

Mozaika Księżyca (17 części) / The moon mosaic (17 panels)

Na zdjęciu poniżej Księżycowa mozaika złożona z 17 zdjęć, które zostały wykonane 19 marca 2018 roku. Nasz naturalny satelita pięknie prezentował się na niebie w postaci cienkiego sierpa – oświetlony jest tylko w 5,2%. Polecam obejrzeć zdjęcie w pełnej rozdzielczości 🙂

Księżyc (mozaika z 17 zdjęć) – oświetlenie 5,2%

Teleskop: SW MAK 180

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 30% z 600 klatek ,

Program: SharpCap, RegiStax 6, ICE Microsoft, PaintShop Pro

Kolejna mroźna noc / Another cold night

Dzisiaj kolejna mroźna pogodna noc i teleskop po raz kolejny wycelowany w nasz piękny Księżyc 🙂

 

Od lewej krater Grimaldi, Hevelius, Cavalerius

 

Krater Aristarchus

 

Krater Pitagoras – w centrum krateru znajduje się górzyste wzniesienie z podwójnym szczytem.

 

Krater Pitagoras – MAK180 + Barlow 2x

 

Teleskop: SW MAK 180

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 30% z 1000 klatek ,

Program: PIPP, AutoStakkert 2, ImPPG, PaintShop Pro

Pierwsze światło z MAKa 180

W dniu wczorajszym, po prawie 2 miesiącach pochmurnej pogody udało mi się po raz pierwszy wystawić nowy teleskop na zewnątrz 🙂 Po 2 godzinach chłodzenia, teleskop gotowy był do “pracy”. Obiektem dzisiejszej obserwacji był Księżyc, dodatkowo po raz pierwszy mogłem obserwować naszego naturalnego satelitę
przez nasadkę binokularową. „Szczęka mi opadła” kiedy ujrzałem Księżyc jak na dłoni 🙂 Jeszcze nigdy nie widziałem tak ostrego obrazu HD naszego srebrnego
globu, już przy małym powieszeniu można było dostrzec tak wiele szczegółów.  Niesamowite obrazy i komfort obserwacji daje nasadka binokularowa. Z racji tego, że na dworze panował duży mróz, zdecydowałem się na szybką sesje fotograficzną. Dodatkowo napęd montażu przestał działać i musiałem zdecydować się na ręczne prowadzenie teleskopu podczas avikowania Księżyca. Poniżej zdjęcia jakie udało mi się zarejestrować.

 

Księżycowy łańcuch Alpejski

 

 

Krater Magnus

Księżycowe Morze Zimna

 

Krater Archimedes i Aristillus

 

Krater uderzeniowy Archimedes

“Zęby” Archimedesa – charakterystyczne cienie rzucane przez wierzchołek krateru 🙂

 

Teleskop: SW MAK 180

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 40% z 500 klatek ,

Program: PIPP, AutoStakkert 2, ImPPG, PaintShop Pro

Księżyc z Nikona D90

Zdjęcie wykonane przy użyciu aparatu Nikon D90, który został podłączony do teleskopu Newton 150/750

 

Księżyc z dnia 26 grudnia 2017 roku.

 

Wcześniej, pomiędzy chmurami zrobiłem zdjęcie telefonem przyłożonym do okularu teleskopu.

Zdjęcie wykonane telefonem iPhone 6.

 

Teleskop: SW Newton 150/750 Dual Speed

Montaż: SW EQ-5

Kamera: Nikon D90

Ekspozycja: stack z 30 zdjęć, 1/160, ISO 400

Program: AutoStakkert!2, Corel PaintShop Pro

Zdjęcie z telefonu

W dzisiejszych czasach, kiedy zawsze pod ręką mamy telefon z aparatem, warto z niego skorzystać do uchwycenia zjawisk na niebie. W dniu dzisiejszym kiedy wyszedłem z domu, zauważyłem piękny Księżyc, któremu towarzyszyła planeta Wenus. Szybko chwyciłem za telefon i wykonałem poniższe zdjęcie 🙂

Opis zdjęcia poniżej:

Dwa tygodnie później zrobiłem zdjęcie Księżyca przy pomocy telefonu (obróbka soft telefonu), który został przyłożony do okularu.

Zdjęcie zrobione przy pomocy telefonu, który został przyłożony do okularu (obróbka soft telefonu). Księżyc, 4 listopada 2017 roku.

 

Księżyc i Wenus / Moon and Venus

Wczoraj nadarzyła się okazja, aby sfotografować Księżyc i Wenus. Mały MAK (SW MAK 90) spisał się znowu bardzo dobrze 🙂

Zdjęcie poniżej prezentuje Księżyc, tarcza naszego naturalnego satelity oświetlona jest w 30%. Fotografie powstała w wyniku połączenia 7 oddzielnych zdjęć (mozaika) – aby zobaczyć obraz w pełnym rozmiarze, trzeba dwa razy kliknąć na zdjęcie.

Księżyc 30% oświetlenia tarczy – mozaika z 7 zdjęć.

 

Natomiast planeta Wenus coraz szybciej nam chudnie, ale też rośnie jej rozmiar kątowy (“wielkość” planety w okularze teleskopu).

Wenus – teleskop SW MAK 90, 3 marca 2017 roku.

 

Planeta Wenus (Barlow 2x) – 3 marca 2017 roku.

 

Teleskop: SW MAK90, Barlow 2x,

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 2000 klatek z tego 55%,

Program: SharpCap, AutoStakkert!2, Ms ICE, Corel PaintShop Pro

Koniunkcja Księżyca i Wenus / The Moon and Venus in conjunction

Pierwszy stycznia i już pierwsze zdjęcie (czyt. ładna pogoda) – nieźle się rok zaczyna 😉 W dniu dzisiejszym udało mi się wykorzystać małe okno pogodowe i zarejestrować koniunkcję (spotkanie) Księżyca i Wenus. Na zdjęciu udało się także uchwycić tzw. światło popielate, ponieważ tylko 12% powierzchni Księżyca jest oświetlone przez Słońce.

Koniunkcja Księżyca i Wenus – 1 stycznia 2017 roku.

 

 

Kamera: Nikon D90

Obiektyw: AF-S Nikkor 18-105mm 3.5-5.6G ED

Ekspozycja: ISO400, f/5,6; 1x2s

Program: Corel PaintShop Pro

Copernicus crater

Zawsze lubię wracać do obserwacji krateru Kopernik, tak też było podczas wczorajszej mroźnej nocy 🙂 Na zdjęciu oprócz w/w krateru udało mi się uchwycić piękny łańcuch górski Montes Apenninus.

 

Jest to jeden z najefektowniejszych kraterów na Księżycu, widoczny w pobliżu środka obserwowanej z Ziemi jego tarczy na północnym brzegu Morza Chmur (Mare Nubium). Wał krateru ma szerokość około 22 kilometrów, wysokość zewnętrzna 1010 metrów, wewnętrzną zaś – 3350 metrów. Średnica dna krateru wynosi około 46 km. Zewnętrzne zbocza wału krateru nachylone są łagodnie. Wybiegają z nich pasma górskie, wśród których widać kraterki, znajdujące się w ogromnych ilościach wokół krateru. Wewnętrzne zbocza wału ukształtowane są tarasowo, przy czym tarasy oddzielone są od siebie wąwozami. Nachylenie zboczy wewnętrznych wynosi od 8,5° do 27°. Na wale krateru znajdują się 23 małe kraterki. Góra centralna krateru ma siedem wyróżniających się wierzchołków, z których najwyższy ma wysokość 730 m. Krater podczas pełni jest tak jasny, że może być zauważony nieuzbrojonym okiem. Jest otoczony długimi, jasnymi smugami.

Zobacz Wikipedia, Kopernik (krater księżycowy), https://pl.wikipedia.org/wiki/Kopernik_(krater_ksi%C4%99%C5%BCycowy))  (dostęp lis. 10, 2016, 14:14 GMT).

Copernicus crater

Copernicus crater

Krater Kopernik - 9 listopada 2016 roku.

Krater Kopernik – 9 listopada 2016 roku (kliknij, aby powiększyć).

 

Obrabiając powyższe zdjęcie znalazłem moją fotografię przedstawiające krater Kopernika sprzed 2,5 roku. Jak widać zdjęcie jest “trochę” gorszej jakości – widać, że jest duży progres, choć jeszcze dużo nauki przede mną. Godziny spędzone na forach astronomicznych i czytanie wpisów na temat obróbki zdjęć nie poszły na marne 😉

 

Krater Kopernika - 10 marca 2014 roku

Krater Kopernika – 10 marca 2014 roku

 

Teleskop/Imaging telescope: SW MAK127,

Montaż/Mount: SW EQ-5

Kamera/Imaging camera: ZWO ASI 224 MC

Akcesoria/Accessory: Filtr UV/IR – Cut Baader Planetarium

Ekspozycja/Exposure: 1000 klatek

Program/Software: SharpCap, AutoStakkert!2, Corel PaintShop, ImPPG