Twoje największe zachwyty, rozczarowania i niespodzianki w wizualu.

Na jednym z forów astronomicznych kolega wimmer zadał bardzo ciekawe pytanie dotyczące obserwacji wizualnych:

Twoje największe zachwyty, rozczarowania i niespodzianki w wizualu.

Poniżej moja odpowiedź, a jakie są Twoje doświadczenia?

Największy zachwyt na początku
Obserwacje Księżyca przez mój pierwszy teleskop (Uniwersał nr 5 – 90/900 mm), który dostałem, gdy byłem w podstawówce + pojawianie się komety Hale’a-Boppa. Ciężkie były początki, kiedy nie było jeszcze Internetu i nie można było dowiedzieć się na szybko np. jak skolimować teleskop :)

 

Największy zachwyt teraz
Odkrywanie nieba przez lornetkę (na razie 10×50) – przygodę z astronomią zaczynałem od razu od teleskopu i pomijałem fakt istnienia lornetki w obserwacjach astronomicznych. Odkąd zainteresowałem się gwiazdami zmiennymi, mój pogląd zmienił się diametralnie i teraz lubię często wyskoczyć z lornetką i atlasem pod rozgwieżdżone niebo. Dzięki lornetce odkrywam dużo nowych rzeczy na niebie – wychodzi, że naprawdę słabo znałem niebo :)

Największe rozczarowanie
Kiedyś to może różnice pomiędzy tym co widzimy na zdjęciach (obiekty głębokiego kosmosu), a obserwacjami wizualnymi :) Dzisiaj to ilość pogodnych nocy z rozgwieżdżonym niebem w roku :(

 

Największa niespodzianka
Największą niespodzianką dla mnie było w 2015 roku pojawienie się Zorzy  polarnej w Wielkopolsce. Po raz pierwszy dane mi było zobaczyć to niesamowite zjawisko u siebie w mieście.  Czekałem, czekałem i czekałem w ogrodzie z przygotowanym aparatem na statywie i marzłem. Nagle na północno – wschodnim horyzoncie pojawiło się intensywne zielone światło, które podkreślało kontury budynków.  Kolor stawał się coraz bardziej intensywny, czułem się tak jakbym się znalazł w filmie „Archiwum X” i czekał na spotkanie z obcymi ;) Niesamowity widok, nie wiedziałem, że jest to tak dynamiczne zjawisko. Nagle zobaczyłem jasne, fioletowo-białe,  pionowe filary zorzy, które zaczęły falować jak firanka na wietrze. Po raz pierwszy w życiu z wrażenia zapomniałem robić fotki :) Zjawisko trwało krótko, gdy już słabło, udało mi się na końcówce zrobić zdjęcia (można zobaczyć tutaj).

 

 

Kolejna mroźna noc / Another cold night

Dzisiaj kolejna mroźna pogodna noc i teleskop po raz kolejny wycelowany w nasz piękny Księżyc 🙂

 

Od lewej krater Grimaldi, Hevelius, Cavalerius

 

Krater Aristarchus

 

Krater Pitagoras – w centrum krateru znajduje się górzyste wzniesienie z podwójnym szczytem.

 

Krater Pitagoras – MAK180 + Barlow 2x

 

Teleskop: SW MAK 180

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 30% z 1000 klatek ,

Program: PIPP, AutoStakkert 2, ImPPG, PaintShop Pro

Pierwsze światło z MAKa 180

W dniu wczorajszym, po prawie 2 miesiącach pochmurnej pogody udało mi się po raz pierwszy wystawić nowy teleskop na zewnątrz 🙂 Po 2 godzinach chłodzenia, teleskop gotowy był do “pracy”. Obiektem dzisiejszej obserwacji był Księżyc, dodatkowo po raz pierwszy mogłem obserwować naszego naturalnego satelitę
przez nasadkę binokularową. „Szczęka mi opadła” kiedy ujrzałem Księżyc jak na dłoni 🙂 Jeszcze nigdy nie widziałem tak ostrego obrazu HD naszego srebrnego
globu, już przy małym powieszeniu można było dostrzec tak wiele szczegółów.  Niesamowite obrazy i komfort obserwacji daje nasadka binokularowa. Z racji tego, że na dworze panował duży mróz, zdecydowałem się na szybką sesje fotograficzną. Dodatkowo napęd montażu przestał działać i musiałem zdecydować się na ręczne prowadzenie teleskopu podczas avikowania Księżyca. Poniżej zdjęcia jakie udało mi się zarejestrować.

 

Księżycowy łańcuch Alpejski

 

 

Krater Magnus

Księżycowe Morze Zimna

 

Krater Archimedes i Aristillus

 

Krater uderzeniowy Archimedes

“Zęby” Archimedesa – charakterystyczne cienie rzucane przez wierzchołek krateru 🙂

 

Teleskop: SW MAK 180

Montaż: SW EQ-5

Kamera: ZWO ASI 224 MC

Filtr: UV/IR Cut

Ekspozycja: 40% z 500 klatek ,

Program: PIPP, AutoStakkert 2, ImPPG, PaintShop Pro

Księżyc z Nikona D90

Zdjęcie wykonane przy użyciu aparatu Nikon D90, który został podłączony do teleskopu Newton 150/750

 

Księżyc z dnia 26 grudnia 2017 roku.

 

Wcześniej, pomiędzy chmurami zrobiłem zdjęcie telefonem przyłożonym do okularu teleskopu.

Zdjęcie wykonane telefonem iPhone 6.

 

Teleskop: SW Newton 150/750 Dual Speed

Montaż: SW EQ-5

Kamera: Nikon D90

Ekspozycja: stack z 30 zdjęć, 1/160, ISO 400

Program: AutoStakkert!2, Corel PaintShop Pro

Zacznij przygodę z Gwiazdami Zmiennymi

Zacznij przygodę z Gwiazdami Zmiennymi
Misja: Zmierzenie jasności gwiazdy zmiennej beta Lutni (beta Lyrae)

 

3, 2, 1, Start – ZACZYNAMY

 

1. Potrzebne będzie:

– bezchmurne nocne niebo

– mapa nieba np. z AAVSO (załącznik)

– lornetka np. 10×50

– notatnik do zapisywania danych + długopis

– latarka (z czerwonym światłem)

– zegarek

 

2. Spróbuj przed obserwacją przyzwyczaić oczy do ciemnego nieba (około 10 minut).
W razie konieczności używaj latarki (czołówki) z czerwonym światłem.

 

Teraz zlokalizuj na niebie gwiazdozbiór Lutni

Gwiazdozbiór Lutni

 

 

3. Wyznaczenie jasności gwiazdy zmiennej

 

Zapisz datę i godzinę obserwacji (UTC). Dodatkowo zapisz datę w tzw. dobach juliańskich (JD) – link do przelicznika dat

 

– Porównanie gwiazdy zmiennej (v) z gwiazdą jaśniejszą (a)

Nakieruj lornetkę na gwiazdę zmienną (v) i porównaj ją z gwiazdą (a)

Jeżeli za pierwszym razem widzisz już różnicę jasności między gwiazdami to zapisz to w następujący sposób:
a 3 v – czyli różnica jasności pomiędzy jaśniejszą gwiazdą (a), a słabszą gwiazdą zmienną (v) jest znacząca

Jeżeli gwiazda (a) jest jaśniejsza od naszej gwiazdy zmiennej (v) i różnicę tą widzisz za 2,3 razem porównania, to zapisz to tak:
a 2 v – czyli gwiazda (a) jest jaśniejsza od gwiazdy zmiennej (v), różnica ta nie jest od razu widoczna za pierwszym porównaniem

Jeżeli po kilku obserwacjach (porównaniach) wydaje się Tobie, że jednak gwiazda (a) jest minimalnie jaśniejsza od gwiazdy zmiennej (v), to zapisz to w następujący sposób:
a 1 v – czyli gwiazda (a) jest minimalnie jaśniejsza od gwiazdy zmiennej (v)

Jeżeli po kilku obserwacjach (porównaniach) wydaje się Tobie, że obie gwiazdy są tej samej jasności, to zapisz to tak:
a 0 v – czyli gwiazda (a) jest tej samej jasności co gwiazda zmienna (v)

 

OK., teraz zabieramy się do drugiego etapu, gotowy?

 

– Porównanie gwiazdy zmiennej (v) ze słabszą gwiazdą (b)

Nakieruj lornetkę na gwiazdę zmienną (v) i porównaj ją z gwiazdą (b)

Jeżeli za pierwszym razem widzisz już różnicę jasności między gwiazdami to zapisz to w następujący sposób:
v 3 b – czyli różnica jasności pomiędzy jaśniejszą gwiazdą zmienną (v), a słabszą gwiazdą (b) jest znacząca

Jeżeli gwiazda zmienna (v) jest jaśniejsza od naszej gwiazdy zmiennej (b) i różnicę tą widzisz za 2,3 razem porównania, to zapisz to tak:
v 2 b – czyli gwiazda zmienna (v) jest jaśniejsza od gwiazdy (b), różnica ta nie jest od razu widoczna za pierwszym porównaniem

Jeżeli po kilku obserwacjach (porównaniach) wydaje się Tobie, że jednak gwiazda zmienna (v) jest minimalnie jaśniejsza od gwiazdy (b), to zapisz to w następujący sposób:
v 1 b – czyli gwiazda zmienna (v) jest minimalnie jaśniejsza od gwiazdy (b)

Jeżeli po kilku obserwacjach (porównaniach) wydaje się Tobie, że obie gwiazdy są tej samej jasności, to zapisz to tak:
v 0 b – czyli gwiazda zmienna (v) jest tej samej jasności co gwiazda (b)

 

SUPER, mamy oszacowaną jasność gwiazdy zmiennej – teraz musimy się dowiedzieć jaka jest wielkość gwiazdowa (mag) naszej gwiazdy zmiennej (v).

 

Z mapy AAVSO zapisujemy „jasność” gwiazd, które użyliśmy do porównania, czyli:

Gwiazda (a) = 3,2 mag (zapis na mapach AAVSO 32)
Gwiazda (b) = 4,4 mag (zapis na mapach AAVSO 44)

 

Załóżmy, że otrzymałeś takie wyniki podczas porównywania gwiazd

a 1 v oraz v 2 b, następnie podstawiamy wyniki do następującego wzoru (wiem, wygląda skomplikowanie, ale tylko tak wygląda 🙂 ):

 

v = [m/(m+n)] * (b-a) + a

 

gdzie:
m – to liczba (0, 1, 2 lub 3) o którą gwiazda (a) jest jaśniejsza od gwiazdy zmiennej (v) – czyli w naszym przykładzie 1

n – to liczba (0, 1, 2 lub 3) o którą gwiazda zmienna (v) jest jaśniejsza od gwiazdy (b) – czyli w naszym przykładzie 2

b – wielkość gwiazdowa (mag) gwiazdy (b), której jasność była mniejsza od gwiazdy zmiennej (v)

a – wielkość gwiazdowa (mag) gwiazdy (a), której jasność była większa od gwiazdy zmiennej (v)

 

v = [ 1 / (1 + 2)] * (4,4 – 3,2) + 3,2 = 3,6

 

Jeżeli nie chcesz liczyć z powyższego wzoru, to przygotowałem tabelę z wyliczoną jasnością gwiazdy zmiennej (beta Lyrae):

 

a 1 va 2 va 3 v
v 1 b3,84,04,1
v 2 b3,63,83,92
v 3 b3,53,683,8

a o v = 3,2                                             v 0 b = 4,4

 

BRAWO, wyznaczyłeś po raz pierwszy jasność Twojej gwiazdy zmiennej (beta Lyrae) 🙂 – jej jasność to 3,6 mag

 

Tutaj możesz sprawdzić jak wyznaczyli jasność gwiazdy zmiennej inni obserwatorzy (UWAGA: Jeżeli zainteresują Cię gwiazdy zmienne i będziesz już dobrze sobie radził z wyznaczaniem ich jasności – nie sugeruj się wynikiem innych obserwatorów. Być może w tym momencie zaobserwowałeś jakąś istotną anomalię w życiu gwiazdy zmiennej 🙂 )

 

Jeśli spodobało się Tobie i i przekonałeś się, że obserwacje gwiazd zmiennych nie są wcale takie trudne, to możesz zacząć obserwować inne jaśniejsze gwiazdy zmienne. Później wyślij swoje obserwacje do bazy Sekcji Obserwatorów Gwiazd Zmiennych PTMA oraz do AAVSO.

 

Zapraszam do pobrania Podręcznika Wizualnych Obserwacji Gwiazd Zmiennych AAVSO, tam znajdziesz wiele ciekawych informacji o obserwacjach wizualnych gwiazd zmiennych.

 

Wysyłanie wyników w części 2 (wkrótce)

 

ps. Użyty wzór do wyznaczenia jasności gwiazdy zmiennej został zaczerpnięty ze strony:  astronomica.pl

Tutaj można pobrać powyższy tekst w formie pdf’a  🙂

 

 

Życzenia

Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia,

składam najserdeczniejsze życzenia, miłej rodzinnej atmosfery,

odpoczynku od trosk dnia codziennego oraz dużo pogodnych nocy w nadchodzącym Nowym Roku .

 

Wesołych Świąt Bożego Narodzenia oraz Szczęśliwego Nowego 2018 Roku!

Życzy Michał – ASTROFOTKA.PL

Obrazki SSTV z ISS – II / SSTV transmission from the ISS – II

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna znów nadaje obrazki w systemie SSTV. W okresie od 6 do 8 grudnia, będzie można odebrać zdjęcia “z kosmosu” 🙂

 

Odebrane obrazy SSTV z ISS – 6 grudnia 2017 roku.

 

Odebrane obrazy SSTV z ISS – 6 grudnia 2017 roku.

 

Odebrane obrazy SSTV z ISS – 6 grudnia 2017 roku.

 

Link do letnich obrazków SSTV z ISS